Eksperymentalny ostrzał angielskiego pancernika wieżowego (1866)

15.06.1866 roku pierwszy angielski pancernik wieżowy H.M.S. Royal Sovereign został poddany próbnemu ostrzałowi w celu zbadania wytrzymałości wież pancernych projektu Cowper Phipps Coles`a, w której cztery sztuki był wyposażony. Eksperyment odbył się koło wyspy Wight. Do prób użyto 9 calowego działa Armstronga, zamontowanego na głównym pokładzie H.M.S. Bellerophon, strzelając pociskami o wadze 246 funtów i 250 funtów z ładunkiem prochu o wadze 43 funtów, z odległości 200 jardów. Ciekawe, że efekty eksperymentu wraz z rysunkami opisano w popularnym tygodniku.

Experimental firing at the Royal Sovereign Turret-ship [w:] Illustrated London News 1866-06-26

The Number of this Journal for May 14, 1864, contained an Engraving of H.M.S. Royal Sovereign, with a description of that remarkable vessel, which was the firat turret-ship built for the British Navy on the plan of Captain Cowper Coles. On Friday, the 15th inst., this ship was subjected to the severe ordeal of having her turret fired at thrice by H.M.S. Bellerophon, with one of her great rifled guns of 9 in. calibre, at the distance of 200 yards; the object being to try two important questions — first, that of the vulnerability of the turret; and, secondly, the liability of the machinery on which, it revolves to injury either from a shot striking the rollers or from a splinter from the side of the ship so injuring them as to render the turret practically useless.
The experiments took place in the waters of the Solent off the coast of the Isle of Wight, at St. Helens, where the two ships were moored, as shown in the Sketch engraved on page 640. The Duke of Somerset and other Lords of the Admiralty, with Admiral Robinson, Comptroller of the Navy, witnessed the proceedings from on board the steamer Osborne. There was a great number of spectators on board the excursion steamers and the private yachts which lay as near the H.M.S. Bellerophon as they were allowed.
A brief description of the thickness of the turret and of the size of the shot directed against it will give some idea of the nature of the trial. The bull’s-eyes, about 1 ft. in diameter, are on the right and left of the port, the centre of the former being at a distance of about 2 ft. 9 in. from the edge of the latter, and at a height of about 2 ft. 3 in. from the raised plating (forming a sort of combing) which, surrounds the turret. This plating is 3 1/2 in. in thickness, and gradually slopes for a distance of about 3 ft. For about 6 ft. on each side of the port (and the bull’s-eyes were within this distance) the thickness of the turret is about 2ft. Outside is a 5 1/2 in. plate; then comes a 4 1/2 in. plate, which is backed by 14 in. of teak; and the inner skin is 1/2in. iron plate; the whole forming a compact circular wall, 24 1/2 in, in thickness.
The shots or bolts (composed of steel) were 246 lb. and 250 lb. weight, and were 17 in. or 18 in. long, and 9 in. diameter. They were fired from the 12 1/2-ton rifled Armstrong gun, mounted on the main- deck battery of the Bellerophon, with a charge of 43 lb. each, and at a distance of 200 yards.
The gun and carriage belonging to the after-turret of the Royal Sovereign had been removed, and a skeleton supplied their place with ballast equal to the weight of the ordinary gun and carriage. Against this proceeding, however, Captain Coles protested, contending that it was unfair to remove that which might be an excellent barrier in the event of a shot entering the port.
The Board of Admiralty, having on their arrival inspected the turret, retired to the Bellerophon. The deck of the Royal Sovereign having been cleared, the first shot, of 246 lb, was fired at a canvas target surmounting the turret (the gun being at an elevation of 12 mins), and a portion of the canvas was carried away. This shot, however, was fired with no other object than to obtain an accurate range, but it was speedily followed by a second for a very different purpose. This was also a 246 1b. shot, and was fired at the bull’s-eye on the turret. With tremendous force the shot struck the left edge of the port, and penetrated the 5 1/2-inch plate; but, on reaching the 41-inch plate, it glanced off, crossed the port, caused a slight indentation on the right side, and was shivered into a dozen pieces. The skeleton gun and carriage were broken into fragments; the plate of iron next to that on which the bull’s-eyes were pointed was forced out several inches; a portion of the top of the turret was carried away; and the whole of the bolts in the neighbourhood of the target mark were started. The revolving machinery was then tested, and it was found that it had not sustained any injury, the turret moving with as much ease as before the shot was fired. A revolution of a quarter of a circle was then made, and this exposed the thinnest side of the turret (there being only a single plate of 5 1/2 in. at this point) to the Bellerophon’s fire.
The next shot was of 250 lb. weight, fired at au elevation of 12 mine. It entered the turret at a junction of two plates, and made a clean breach through and separated them. The shot passed through the 5 1/2 in. plate, splintered the teak immediately behind it, and, taking an upward direction, forced up the top of the turret, and remained in the teak, the hand of the shot projecting from beneath the plate. The bolts were started, but the machinery on which the turret revolves, again escaped damage.
The last shot (of 250 lb.) was a glancing shot, the elevation being 9 min. Striking the deck at a distance of about 6 ft. from the turret, and at a point where there is a thickness of 6 in. of wood and 1 in. of iron, the shot glided along the deck, tearing up the planks in its pro- gress to the plate surrounding the turret, which it slightly bent. The shot then glided on to the side of the turret, caused an indentation about 17 in. long, 9 in. wide, and 3 1/2 in. deep, and flew away on the port bow, a cutter yacht at a distance of some 800 or 1000 yards narrowly escaping the shot as it passed. For the third time the machinery was tried, and the turret revolved on the rollers as easily aa before. This closed the experiments of the day, and Captain Coles was at once surrounded by a large number of officers and friends, who warmly congratulated him on the success which had attended the trial. The gun was trained by Jonathan Boning (a gunnery instructor on board the Excellent) with admirable accuracy.

image host image host image host

Ilustracja z wzmiankowanego powyżej artykułu z Illustrated London News 1864-05-17
image host

Model wieży H.M.S. Royal Sovereign z Royal Museum Greenwich można zobaczyć tu.

W czasopiśmie The Artizan – A Monthly Record of the Progress of Civil and Mechanical Engineering 1861-10-01 ukazała się notka o próbnym ostrzale płyty pancernej z 100 funtowego działa kanonierki Cochin z odległości 400 jardów. Przy 98 strzałach pocisk się odbijał, 99. zarysował pancerz, 100. spenetrował go.

Coles’ Battery Shield — This shield having undergone the former tests as a sheltered battery, was on the 18th ult. fired into by a 100-pounded Armstrong gun, directed by experienced gunners. The gun was fired at a distance of 400 yards from Her Majesty’s gunboat Cochin. Shot after shot was seen to strike the shield, glance off rapidiy and fall into the sea, without effecting any apparent injury; 98 shots were fired with the like result, the 99th making a visible indentation, and the 100th charge, happening to alight on the same spot, penetrated the facing. The shield was now shattered to a certain degree by the pounding it had received from one of the heaviest guns in the service. Over a range of 400 yards it has borne the brunt of the attack beyond anticipation. The experiment is therefore pronounced exceedingly satisfactory.

image host

4 myśli na temat “Eksperymentalny ostrzał angielskiego pancernika wieżowego (1866)

  1. Panie HEGE22 – wstydź się, wstydź.

    Po pierwsze „charge” to nie jest „pocisk o wadze”.
    A po drugie powinna Ci się Drogi Blogerze „zapalić lampka” przy dziale o wadze 121 ton, dodatkowo miotającym czymś o wadze 20 kg, i jeszcze w „baterii pokładowej”.

    Trzeba „mieć pojęcie o wyobrażeniu”

    -na ten przykład – działo z pancernika Yamato ważyło ok.160 ton, a pocisk 1460 kg, okręt „wyszedł” DUŻY.
    -największe działo „z tej epoki, ale późniejsze” na brytyjskich „starych” pancernikach (ironclad) to RML 16-inch 80-ton gun, z pociskiem 763 kg. Największe wyprodukowane to RML 100-ton gun.

    Jak Ci się chce – popatrz na skan który sam zamieściłeś – tam wszystko jest napisane – nominalny ciężar działa, kaliber i ciężar pocisków.
    [w tekście „edytowanym” jest charakterystyczny błąd, choć co ciekawe, na ogół jest dobrze]
    Dodam też, że można profesjonalnie zajrzeć na ‚wiki’

    Tak że – popraw te parę liczb – i znów znajdziesz się „w strefie profesjonalizmu”.

    Podziwiam i gratuluję bloga – to dobrze, że „jest ktoś, komu się chce”.

    Wiem – to była podpucha – sprawdzasz po prosu czy ktoś czyta i rozumi.
    Ja czytam.
    Ale nie wszystko … niestety.


  2. No cóż, aby zoczyć zapalone światełko, trzeba patrzeć w jego kierunku, znaczy mieć większą wiedzę w temacie 😦
    Blog jest raczej o fortyfikacjach, post zamieściłem dla prób wież pancernych, które były używane również w fortyfikacjach nadbrzeżnych. O jednym z przykładów, właśnie z wieżami Coles’a piszę następny post.
    Widać nie umiem czytać ze zrozumieniem, szczególnie, że angielski znam raczej słabo…
    A co do 121-tonowego działa, tekst artykułu poszedł z OCR, nie zauważyłem błędu. Moje „znieczulenie” było wywołane tym, że egzemplarz 100-tonowy widziałem w Gibraltarze, oczywiście na lądzie. Nędzne 21 ton więcej, ej tam, ej tam…
    A poza tym blog nie jest źródłem naukowym, takie sobie źródło historycznych ciekawostek, które chociaż pochodzą z netu, jednak trudno je znaleźć. Zebrane w jednym miejscu łatwiej poczytać, no i Google indeksują, Ktoś może mieć później łatwiejszą robotę.
    A co do czytelnictwa bloga ze zrozumieniem lub bez, nie muszę sprawdzać, bo wiem, że mało kogo to obchodzi. Po dobie było 3 wejścia, po dwóch 10 wejść. Pewnie kolega kilka razy wchodził.
    Pozdrowienia i dzięki za krytykę konstruktywną

    Z artylerii brytyjskiej z drugiej połowy XIX wieku jest w necie dużo regulaminów z epoki, ale przekrojowej książki jakoś nie kojarzę.


  3. Cóż – nadziany wiedzą ze źródeł ~popularyzatorskich musiałem się odezwać – przecież „ktoś MYLI SIĘ w internecie”.
    Gibraltar na własne oczy! – Wspaniale – Gratuluję!
    Nawiązując do wielkości dział – zasłyszałem niegdyś, że Anglicy (w „epoce nowoczesnej”), w bateriach nadbrzeżnych programowo pozostawali przy kalibrze maksymalnie 9/9,2 cala. (Wprowadzając coraz to nowsze wzory.) Co miało umożliwiać awaryjną obsługę „ręczną”. A ten kaliber uznawali za wystarczający, w odróżnieniu od innych nacji. Wyłamali się z tego właśnie z gigantami odprzodowymi 80- i 100-ton, oraz przed DWS w Singapurze – 15 calówki.
    I tutaj niesamowita anegdota z „obsługą ręczną”– wprawdzie sytuacja wystąpiła u adwersarza, kaliber niemal ten sam.
    patrz Wiki eng:
    Seyit Ali Çabuk
    — —
    38 milionowy naród – i tak mało wejść na bloga – hmm.
    — —
    „ przekrojowej książki jakoś nie kojarzę”
    A ja mam gdzieś na dysku pdf-a. Coś XIX-to wiecznego, z tabelkami. Tylko, że mogę go odnaleźć najwyżej przez przypadek – nawet nie pamiętam, czy w tytule były fortyfikacje, okręty, artyleria, czy może brytyjska najlepsiejsza technika w ogóle. Natomiast obstawiam, że znalazłem to na archive.org.



  4. Jakie 38 milionów, dla mnie pula to 6 miliardów !!!…
    Na ten blog wchodzi może mało ludzi, ale z wszystkich kontynentów. Sprawdziłem statystyki za 2019 roku, najwięcej oczywiście wejść było z IP Polski, USA i Niemiec, ale wśród wejść z 41 krajów było Chile, Surinam, RPA, Australia, Tajlandia lub Hongkong. Działa jedno z założeń mojego bloga, posty indeksuje Google i jak ktoś jeszcze potrafi korzystać z wyszukiwarki, a z tym zdaje się coraz gorzej, to może tu trafić.
    No cóż fora umarły, teraz pora na blogi nie-lifestylowe czy kuchenne.
    Nawet jeżeli jest dziennie 100 wejść na bloga, to większość czyta tylko te 10 tytułów postów na głównej stronie, a tylko z 15 czyta jakiś post. Programowo nie jestem na FB, ale reklama tam też niewiele daje. Znajomy od bloga o podobnej tematyce powiedział, że po wpisie na FB o jakimś ciekawym temacie oglądalność na blogu wzrasta kilkakrotnie, ale ludzie czytają w większości tylko ten jeden post i nic więcej.
    Robiąc bloga na niszowy temat na początku uważałem, że takie fajne tematy (bo przecież muszą być fajne jeżeli JA o tym piszę 🙂 ) przyciągną rzesze czytelników, Po otrzeźwieniu, albo się kończy pisać, albo przyjmuje się do wiadomości, że jest się w niszy. A już blog bibliograficzny o fortyfikacji to już nisza w niszy, heeejjj… Będę pisał dopóki będzie mi się chciało lub wejdzie ACTA 2 w wersji takiej, że trzeba będzie prosić o zgodę na linkowanie.

    Specjalnie dla kolegi jak się zbiorę, dam post o 100-tonówce z Gibraltaru, będzie mógł sobie kolega poużywać…

    Znając życie to poszukiwana książka miała w tytule słowa „ordnance” i „naval”. Takich XIX wiecznych książek trochę jest. Mi by się marzył jakiś katalog z typami armat, zdjęcia, charakterystyka itp, wydany w końcu XX wieku.



Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s