Polskie armaty w sowieckich rękach (1941)

Rosyjski bloger knigo_man w pięciu odcinkach, zaczynając od Погибшая советская батарея, октябрь 1941 года, próbuje rozszyfrować serię kilku zdjęć znalezionych w albumie niemieckiej 260. Dywizji Piechoty. Zdjęcia przedstawiają dwu działową baterię 173. Dywizji Strzeleckiej rozbitą 05.10.1941 roku w okolicy wsi Maklaki w obwodzie kałużskim.
Polski internauta patrząc na te zdjęcia, widzi znajomy widok. Działa to 75 mm armata wz. 1897. Działa na drewnianych kołach, przeznaczone do trakcji konnej, były ciągnione przez 3-tonowe samochody ciężarowe ZiS-5, prawdopodobnie zaczepiane bezpośrednio do auta, bez jaszczy, których nie widać na zdjęciach. Wskazuje to raczej na prowizoryczne rozwiązanie. Na zdjęciach widać brak na tarczy futerału na przedłużnicę i torby na przyrządy celownicze (widać pozostawione mocowania), brak też założonego kątomierza działowego. Ciekawe, czy szkoleni w strzelaniu na innym typie dział artylerzyści mieli strzelać po osiemnastowiecznemu, wzdłuż lufy?
Francuska armata Schneidera nie była używana przed 1939 rokiem przez Robotniczo-Chłopską Armię Czerwoną (RKKA). Skąd pochodziły zatem te działa?
Mało prawdopodobne, że zdobyte na interwentach, Białych czy Polakach w latach 1919-20 działa przeleżały w sowieckich magazynach 20 lat. Mało prawdopodobne też, że były przejęte od Rumunów w 1940 roku w czasie zajęcia Besarabii. Najprawdopodobniej te dwa działa należały do 258 sztuk przytulonych przez RKKA w czasie „wyzwalania zachodniej Białorusi i Ukrainy z okupacji białopolaków” we wrześniu 1939 roku. Wg rosyjskiej wikipedii cześć tych dział była użyta do uzbrajania pociągów pancernych. Widać po rozbiciu wielu oddziałów w czasie pierwszych miesięcy Wojny Ojczyźnianej, rezerwy uzbrajano we wszystko co znajdowało się w magazynach, nawet w zdobyczne armaty bez pełnego wyposażenia, do których amunicja, przecież nie produkowana w Rosji, w czasie odwrotu raczej była mało dostępna.

PS.
Dostałem informację od kolegi forttravel, że większość uzbrojenia zdobytego na Polsce nie przydatnego dla RKKA w 1941 roku zostało sprzedane Chinom. Dotyczy to też 200 sztuk armat 75 mm. (Informacja za artykułem Li Qinfang – Materiały historyczne związane ze spłatą długów przez chińskie towary podczas wojny anty-japońskiej (luty 1939 – czerwiec 1945) [w:] Archiwa Republiki Chińskiej nr2 2006 (中国第二历史档案馆 – 抗战期间中国政府对苏易货偿债相关史料 (1939 年2 月—1945 年6 月) 民国档案 2006-2)

image host image host image host image host image host image host image host image host

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s