Austriacki fort w Niżniowie na Ukrainie

Opis umocnień koło galicyjskiej, naddniestrzańskiej miejscowości Niżniów: grodu, zamku, obronnego monastyru i austriackiego fortu – Зеновій Федунків – Оборонні укріплення села Нижнева [w:] Краєзнавець Прикарпаття № 16 (2010)

Fragment artykułu opisujący dwudziestowieczny fort w tłumaczeniu wspomaganym googlowskim translatorem:

Fort armii austriackiej
W czasach książęcych przez wydłużony grzbiet wzgórza Chełm przechodziła droga do Halicza. W XIV wieku znajdował się tu rycerski zamek, w XVI-XVII wieku wieża strażnicza, gdzie mieszkańcy Niżniowa pełnili straż i ostrzegali o zbliżaniu się wojsk tureckich i tatarskich. Według opowieści lokalnego krajoznawcy D. Łupipsova szczyt góry Chełm mieszkańcy próbowali użyć pod pola rolne. Jednakże ze względu na często wyorywanie ludzkich szczątków uprawę ziemi wstrzymano.
W 1900 roku na strategicznie położonym szczycie Chełm armia austriacka zbudowała fort z liniowymi umocnieniami do kontroli przekroczenia rzeki Dniestr i okolic. Z początku fort był używany jako poligon do ćwiczeń wojskowych. Jednak wraz z wybuchem I wojny światowej umocnienia wzmocniono żelbetowymi schronami, zwiększono długość rowów i wałów.
W zimie 1915 roku, umocniona w forcie, austriacka armia odrzucała ataki Rosjan, która począwszy od 12 lutego, na linii Jezupol – Niżniów próbowała przebić się przez obronę. Udało im się to zrobić dopiero w dniu 20 lutego przy czym zajęto też fort niżniewski. 25 lutego mieścił się tu sztab korpusu 99. Armii rosyjskiej. Na początku czerwca 1915 Niżniów ponownie znalazł się w strefie działań wojennych. Górę Chełm teraz broniły wojska rosyjskie. Ostrzał z fortu zniszczył większość budynków wiejskich.
W czerwcu 1919 roku podczas ofensywa czortkowskiej UHA (Ukraińska Armia Halicka) w fortyfikacjach fortu okopali się Polacy, zagrażając atakiem na skrzydła UHA. Główna rubież polskich sił oparta była na okopach z czasów wojny pozycyjnej z lat 1915-1918, położonych na bardzo korzystnym dla obrony wzgórzu „292” ze stromymi brzegami nad Dniestrem. Podczas sześciu dni (12-17 czerwca) żołnierze 89. batalionu 39. brygady UHA przeprowadzali ataki na liniowe umocnienia Polaków, ostrzeliwując ich z pociągu pancernego. Po sześciu dniach wojska polskie zaczęły słabnąć i wzgórze zostało zdobyte. Większość Polaków poddała się, wielu zginęło. Wojska UHA zdobyły pięć karabinów maszynowych i 300 skrzynek amunicji.
W czasie II wojny światowej były austriacki fort wykorzystywany był naprzemiennie przez wojska sowieckie i niemieckie. Po wojnie przez krótki czas w schronach fortu znajdował się tajny obiekt wojskowy, który funkcjonował do 1952 roku. Dziś na miejscu fortu widać głębokie rowy, wały i okopy o długości około czterech kilometrów. Zachowane są dwa doły ziemianek o regularnym kwadratowym kształcie, prawdopodobnie magazyn i sztab. W dawnych okopach znaleziono około dziesięciu dołów po ziemiankach. W centralnej części wzgórza znajdują się pozostałości schronów z żelbetowymi ścianami.

Pozycja fortu:  48.953053°N,  25.084493°E
image host

Artykuł można pobrać z tourismcenter.if.ua lub przeczytać na forum Zamki i twierdze Ukrainy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s